Δε 15 Αυγούστου 22
ΑρχικήΔελτία Τύπου 2012Δελτία Τύπου Απρίλιος 201203-04-2012:Ομιλία Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Ελευθέριου Οικονόμου

03-04-2012:Ομιλία Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Ελευθέριου Οικονόμου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Αθήνα, 3 Απριλίου 2012

Ομιλία Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Ελευθέριου Οικονόμου
σε εκδήλωση του Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών με θέμα:
Εμπόριο και τοπική ανάπτυξη

Κυρίες και κύριοι

Θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω και εγώ τον κύριο Μίχαλο για τη διοργάνωση εκδηλώσεων σαν τη σημερινή, όπου μας δίνεται η δυνατότητα να μιλήσουμε με τόλμη και ειλικρίνεια για τα προβλήματα που μαστίζουν την πόλη μας. Προβλήματα που πρέπει να ενώνουν όλους εμάς τους εμπλεκόμενους φορείς, σε έναν από κοινού αγώνα για τη λύση τους. Και πρωτοβουλίες σαν και αυτή, δείχνουν ότι υπάρχει βούληση, υπάρχει θέληση να γίνει ξανά η Αθήνα ασφαλής, ζωντανή, ανθρώπινη.

Είναι αλήθεια πως η κατάσταση στο ιστορικό και εμπορικό κέντρο της Αθήνας είναι οριακή. Το κέντρο πλήττεται από κρούσματα βίας και εγκληματικότητας. Ο τουρισμός υπονομεύεται, η καθημερινότητα των πολιτών δυσκολεύει, η εμπορική δραστηριότητα σιγοσβήνει. Η κοινωνική και οικονομική ζωή στο κέντρο νοσεί.

Προφανώς, το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας δεν μπορεί να παραμείνει έτσι. Η εικόνα αυτή αδικεί και παραμορφώνει το εντελώς διαφορετικό σύνολο της χώρας. Οι προεκτάσεις του προβλήματος λοιπόν δεν είναι μόνο κοινωνικές, είναι οικονομικές, είναι εθνικές.

Τρία είναι τα κύρια ζητήματα, από πλευράς ασφάλειας, που έχουν επηρεάσει την εικόνα της πόλης μας και την καθημερινότητα των πολιτών. Ας μιλήσουμε για αυτά ανοιχτά, χωρίς παρωπίδες, με διάθεση να προχωρήσουμε αποτελεσματικά προς τη λύση τους.

Είναι πια κοινή παραδοχή ότι η πρώτη συνιστώσα του προβλήματος είναι η λαθρομετανάστευση. Η χώρα μας, λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής της θέσης, αποτελεί το φυσικό σταυροδρόμι που ενώνει Ευρώπη, Ασία και Αφρική. Η μέχρι τώρα σταθερή της πολιτική-οικονομική κατάσταση ως κράτος-μέλος της Ε.Ε. την κατέστησαν σημαντικό προορισμό, για τα σύγχρονα διεθνή μεταναστευτικά ρεύματα, προερχόμενα κυρίως από Ασιατικές και Αφρικανικές Χώρες. Η Ελλάδα θεωρήθηκε κατάλληλος προορισμός για διαμονή και εργασία, αλλά κυρίως ο καταλληλότερος ενδιάμεσος σταθμός ως «πύλη εισόδου» στην Ε.Ε. με τελικό προορισμό άλλα κράτη της Δυτικής Ευρώπης με υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης.

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος αρκεί να αναφερθεί ότι η Ελλάδα δέχεται το 80% με 90% της παράνομης μετανάστευσης στην Ευρώπη. Η Χώρα μας είναι πολύ μικρή για να δεχθεί ένα τόσο μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα. Είναι δυσβάσταχτο το κόστος, όχι μόνο το οικονομικό αλλά και το κοινωνικό.

Η Ελληνική Αστυνομία σήμερα έχει καταστεί ο κύριος διαχειριστής του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης, διαθέτοντας για το σκοπό αυτό σημαντικούς πόρους και μέσα, στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος το οποίο έχει πολλαπλές εθνικές, κοινωνικές, οικονομικές και πολιτισμικές διαστάσεις για τη Χώρα μας. 15.000 Αστυνομικοί, το ένα τρίτο περίπου του προσωπικού, ασχολούνται καθημερινά μόνο με το θέμα αυτό.

Το 2011 συνελήφθησαν συνολικά για παράνομη είσοδο και παραμονή στη χώρα 100.000 περίπου αλλοδαποί, εκ των οποίων οι 55.000 συνελήφθηκαν στα βορειοανατολικά χερσαία σύνορα . Την ίδια χρονιά απελάθηκαν περίπου 18.000 άτομα.

Είναι φανερό ότι η Ελλάδα από μόνη της δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα αυτό. Χρειάζεται η στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιατί το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης δεν είναι μόνο εθνικό, είναι ευρωπαϊκό.

Από τη μία η Ευρωπαϊκή Ένωση κινήθηκε προς την καθιέρωση μιας κοινής πολιτικής για τη μετανάστευση και το άσυλο, στην οποία και η Ελλάδα όφειλε φυσικά να συμμορφωθεί. Από την άλλη, η οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα μας, σε συνδυασμό με την αθρόα εισροή των λαθρομεταναστών, λογικό είναι να οδηγεί πολύ συχνά σε εκ νέου συζητήσεις για την αντιμετώπιση του θέματος. Και συζητήσεις καλό είναι να γίνονται, είμαστε μια δημοκρατική κοινωνία εξάλλου. Το θέμα όμως είναι ότι οφείλουμε να προσπαθούμε όλοι από την πλευρά μας να αποφορτίζουμε την κατάσταση και να διατηρούμε χαμηλούς τους τόνους γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο ποσοτικό. Δεν έχει να κάνει μόνο με αριθμούς. Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται άνθρωποι, τα δικαιώματα των οποίων πρέπει να προστατεύουμε.

Στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου λοιπόν, το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης πλαισιώνεται πολύ συχνά από τα εξής ερωτήματα:

· Γιατί δεν απελαύνουμε αμέσως τους λαθρομετανάστες αφού τους συλλάβουμε

· Γιατί δεν τους κατευθύνουμε προς άλλες χώρες της Ε.Ε, οι οποίες ενδεχομένως να ήταν και ο αρχικός τους προορισμός

Απαντώντας σε αυτά τα ερωτήματα αποσαφηνίζουμε το τοπίο και επαναφέρουμε το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις. Γιατί λοιπόν δεν μπορούμε να απελάσουμε αμέσως έναν παράνομο μετανάστη μετά τη σύλληψή του. Διότι πολύ απλά δεν έχει ταυτότητα, δεν έχει διαβατήριο, δεν ξέρουμε ποιος είναι και άρα δεν μπορεί να απελαθεί. Βασική προϋπόθεση για την απέλασή του είναι η ταυτοποίηση των στοιχείων της υπηκοότητάς του. Και αυτό είναι μια διαδικασία που απαιτεί κάποιο χρονικό διάστημα. Τότε γιατί δεν μπορούμε να τον κατευθύνουμε προς άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Γιατί ως χώρα μέλος της συνθήκης Σένγκεν πρέπει να λειτουργούμε σταθερά ως πυλωρός στη διαδικασία της μεταναστευτικής ροής. Έχουμε συγκεκριμένο ρόλο στη συνολική προσπάθεια της Ευρώπης να ελέγξει τις εισροές, έτσι ώστε να μπορέσει να διαχειριστεί σωστά και να ενσωματώσει όσους πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Και νομίζω πως όλοι συμφωνούμε στο ότι δεν πρέπει να τίθεται κανένα ζήτημα αποχώρησής μας από τη συνθήκη Σένγκεν, διότι στην περίπτωση αυτή, οι συνέπειες για τη χώρα μας θα είναι καταστροφικές. Δηλαδή ουσιαστικά αποχώρηση από το χώρο ελεύθερης διακίνησης πολιτών και προϊόντων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πέραν τούτου η Χώρα μας ως μέλος Διεθνών Οργανισμών οφείλει να σέβεται τις Διεθνείς της υποχρεώσεις και να λειτουργεί ως παράγων που συμμετέχει ενεργά στην τήρηση των Διεθνών κανόνων και υποχρεώσεών της ως συντεταγμένο κράτος και όχι ως Χώρα που διευκολύνει τις επιδιώξεις των οργανωμένων διεθνικών εγκληματικών οργανώσεων λαθροδιακίνησης. Στο κάτω κάτω εμείς διεκδικήσαμε τη παρουσία μας στον χώρο ελεύθερης κυκλοφορίας που έχει δημιουργηθεί στην Ευρώπη. Για το λόγο αυτό καθίσταται επιτακτική η δημιουργία χώρων κράτησης παράνομών αλλοδαπών.

Είναι προφανές λοιπόν ότι, τα μέτρα που θα πρέπει να αναπτυχθούν στο στρατηγικό και επιχειρησιακό επίπεδο, πρέπει να λειτουργούν συμπληρωματικά το ένα προς το άλλο και να καλύπτουν όλα τα πεδία για το σχεδιασμό και ανάπτυξη δράσεων προς αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού. Τα μέτρα αντιμετώπισης θα πρέπει να είναι τέτοια που να δίνουν σαφή μηνύματα στις χώρες προέλευσης αλλά και στα κυκλώματα λαθροδιακίνησης ότι «η Ελλάδα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι».

Είναι βέβαιο ότι η σημερινή κατάσταση δε μπορεί να συνεχιστεί. Προσβάλλει την Ελλάδα, προσβάλλει τους Έλληνες. Τραυματίζει την καθημερινότητα χιλιάδων πολιτών, καταδικάζει σε φριχτές συνθήκες διαβίωσης, στην αρρώστια ακόμα και στο θάνατο, χιλιάδες παράνομους μετανάστες. Η δημιουργία χώρων κράτησης θα δράσει αποτρεπτικά αφού κάθε παράνομος αλλοδαπός θα γνωρίζει ότι αφού συλληφθεί θα παραμένει κρατούμενος μέχρι να καταστεί εφικτή η απέλασή του.

Οι Περιφέρειες και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης οφείλουν και πρέπει να συμβάλλουν στην προσπάθεια, για εξεύρεση και δημιουργία προσωρινών χώρων κράτησης. Οι χώροι κράτησης θα είναι φυλασσόμενοι σε 24ωρη βάση από την Ελληνική Αστυνομία. Οι παράνομοι μετανάστες θα διαμένουν σε αυτούς μέχρι να καταστεί εφικτή η απέλασή τους και δεν θα περιφέρονται μέσα στις πόλεις και στα χωριά. Την ίδια στιγμή, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η δημιουργία των χώρων κράτησης θα έχει σημαντικά ανταποδοτικά οφέλη για την τοπική κοινωνία.

Αντιλαμβάνομαι, πλήρως τις δυσκολίες του εγχειρήματος και τις ανησυχίες των κατοίκων. Ωστόσο, αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι αυτό που προέχει είναι η ασφάλεια του συνόλου των Ελλήνων πολιτών, η προστασία της δημόσιας υγείας, η ασφάλεια της χώρας.

Η ανεξέλεγκτη ροή παράνομων μεταναστών έχει δημιουργήσει μια υγειονομική βόμβα θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή των πολιτών. Αν εκραγεί η υγειονομική βόμβα στην καρδιά της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων, οι συνέπειες θα είναι ανυπολόγιστες.

Για το λόγο αυτό προωθούμε αύριο νομοθετική ρύθμιση που προβλέπει ότι οι αλλοδαποί που βρίσκονται στη χώρα και πάσχουν από λοιμώδες νόσημα ή ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες με λοιμώδη νοσήματα λόγω της χώρας προέλευσης τους ή εξ αιτίας της χρήσης ενδοφλεβίως απαγορευμένων ουσιών, ή ακόμα γιατί είναι εκδιδόμενα πρόσωπα ή διαμένουν κάτω από συνθήκες απαράδεκτες, υγιεινής και καθαριότητας, θα κρατούνται. Ταυτόχρονα εκδίδεται υγειονομική διάταξη σύμφωνα με την οποία θα σφραγίζονται τα σπίτια όπου μένουν μαζικά παράνομοι αλλοδαποί, κάτω από συνθήκες υγειονομικά απαράδεκτες.

Σε λίγες μέρες θα τεθεί σε λειτουργία ειδική τηλεφωνική γραμμή που θα μπορούν οι πολίτες να καλούν την Ελληνική Αστυνομία και να ενημερώνουν για περιστατικά μαζικής διαμονής αλλοδαπών σε συνθήκες επικίνδυνες για την δημόσια υγεία. Τα σπίτια αυτά θα σφραγίζονται και οι ιδιοκτήτες τους θα έχουν ποινικές ευθύνες. Ανάλογες κυρώσεις θα έχουν και οι επιχειρηματίες που χρησιμοποιούν παράνομους αλλοδαπούς, κάτω από συνθήκες υγειονομικά απαράδεκτες.

Πέρα από τη λαθρομετανάστευση που μαστίζει το κέντρο της Αθήνας, αλλά και σε συνάρτηση με αυτήν, έχουμε και το παραεμπόριο. Ένα φαινόμενο που και τις επιχειρήσεις πλήττει, και την εικόνα του ιστορικού κέντρου αμαυρώνει. Τον προηγούμενο χρόνο διατέθηκαν συνολικά 21.849 Αστυνομικοί για τη συγκρότηση των μικτών κλιμακίων ελέγχων αντιμετώπισης του «παραεμπορίου». Έχουμε κατάσχει πάνω από 137.000 είδη ρουχισμού, 32.000 οπτικά, 98.000 CD και DVD και 511.000 λοιπά είδη.

Το πρόβλημα όμως εξακολουθεί. Για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή του χρειάζονται σταθερές συνέργιες. Εκτός από τον Δήμο της Αθήνας, με τον οποίο βρισκόμαστε πλέον σε ουσιαστική συνεργασία, απαιτείται η στενή συνεργασία και με την Πανεπιστημιακή Κοινότητα καθώς και με άλλους συναρμόδιους φορείς.

Όμως και σε αυτή την περίπτωση το ισχύον νομικό καθεστώς ως προς την τύχη των κατασχεμένων προϊόντων δεν είναι επαρκές. Τα προϊόντα που εντοπίζονται στοιβαγμένα κατά χιλιάδες σε αποθήκες στο κέντρο της Αθήνας δεν μπορούν να καταστραφούν επιτόπου. Έτσι η Αστυνομία επιφορτίζεται επιπλέον και με τη φύλαξη των αποθηκών αυτών. Ήδη 3 τέτοιες αποθήκες φυλάσσονται καθημερινά σε 24ωρη βάση απασχολώντας πάνω από 50 Αστυνομικούς. Οι 2 από αυτές έχουν εντοπιστεί και φυλάσσονται από τον περασμένο Ιούνιο.

Πρέπει η καταστροφή των παράνομων εμπορευμάτων να είναι άμεση. Παλεύουμε όλοι προς αυτή την κατεύθυνση.

Μία άλλη σημαντική πληγή με βαθιές προεκτάσεις στην εικόνα της πόλης μας και την καθημερινότητα, είναι οι διαδηλώσεις. Τον περασμένο χρόνο μόνο στην Αθήνα πραγματοποιήθηκαν 2.600 διαδηλώσεις και περίπου 6.000 σε όλη τη Χώρα! Μιλάμε για έναν μέσο όρο 6-7 διαδηλώσεων σε ημερήσια βάση.

Αντιλαμβανόμαστε όλοι τι μπορεί αυτό να σημαίνει για τον τουρισμό, την καθημερινότητα, την οικονομία αλλά και την απασχόληση των αστυνομικών δυνάμεων στο κέντρο. Το 2011 διατέθηκαν συνολικά για μέτρα τάξης 120.078 Αστυνομικοί. Οι Αστυνομικοί αυτοί οι οποίοι υπηρετούν στην Ασφάλεια, στις Ομάδες ΔΙ.ΑΣ., στην Τροχαία και αλλού απασχολήθηκαν πέρα από τα κύρια καθήκοντά τους που είναι η προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών.

Σεβόμαστε το δικαίωμα των πολιτών να διαμαρτύρονται, να διαδηλώνουν. Εξάλλου η Αθήνα ήταν – και πρέπει να παραμείνει – το λίκνο της δημοκρατίας. Η παραγωγή ιδεών, θέσεων, παρεμβάσεων, χρειάζεται και τη φυσική παρουσία του πλήθους. Οι απόψεις διαμορφώνονται συλλογικά. Δημόσια συνάθροιση σημαίνει ελεύθερη έκφραση ιδεών, σημαίνει ενεργούς πολίτες. Γιατί δημοκρατία χωρίς δημόσιο χώρο, χωρίς ελευθερία έκφρασης, δεν νοείται. Αυτό είναι το βασικό κεκτημένο της μεταπολιτευτικής περιόδου. Αυτό το κεκτημένο έχουμε να το υπερασπίσουμε.

Δυστυχώς, το δικαίωμα της ειρηνικής συνάθροισης, ιδιαίτερα σε μια εποχή επώδυνων κλυδωνισμών απειλείται από ακραία στοιχεία που κατορθώνουν να παρεισφρύουν στις κινητοποιήσεις ευρύτερων στρωμάτων και να προβαίνουν σε επεισόδια και βανδαλισμούς.

Οι άνθρωποι των σωμάτων ασφαλείας δίνουν καθημερινά άνισες μάχες. Αντιμετωπίζουμε μια πρωτόγνωρη άμετρη και άσκοπη βία με τόνους πέτρας και νέες εξελιγμένες βόμβες μολότοφ. Οι κλασικές εμπρηστικές βόμβες μολότοφ τείνουν να θεωρηθούν από την ελληνική κοινωνία ότι είναι παιδικό άθλημα. Θυμίζω απλά ότι η μολότοφ χρησιμοποιήθηκε από τους Ρώσους στο Στάλινγκραντ για την αναχαίτιση των Γερμανικών αρμάτων μάχης.

Τα τελευταία 2 χρόνια έχουμε συλλάβει και παραπέμψει στη Δικαιοσύνη 1.300 περίπου άτομα για συμμετοχή σε επεισόδια. Ελάχιστοι από αυτούς όμως έχουν δικαστεί ή έχουν οδηγηθεί στις φυλακές γιατί το ισχύον δικονομικό καθεστώς είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει την ταχύρυθμη δίκη αυτών των ατόμων. Ας θυμηθούμε τι συνέβη στην Αγγλία τον περασμένο Αύγουστο όταν μετά τα επεισόδια που έλαβαν χώρα στο Λονδίνο, η Αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη εκατοντάδων ατόμων τα οποία παραπέμφθηκαν άμεσα σε δίκη, τα δικαστήρια λειτουργούσαν όλο το 24ωρο και επέβαλαν ποινές οι οποίες και ρεαλιστικές ήταν ως προς το χρόνο έκτισής τους και άμεσα εκτελεστές. Πρέπει να σταλεί λοιπόν ένα κεντρικό μήνυμα. Καμία ανοχή στην ανομία και στη βία, από όπου κι αν προέρχεται αυτή. Καμία ανοχή στην ανομία η οποία πλήττει κυρίως τα φτωχά στρώματα, πλήττει το φτωχό πληθυσμό της χώρας, πλήττει την κοινωνική συνοχή της χώρας.

Βεβαίως το θέμα της βίας δεν είναι μόνο αστυνομικό ζήτημα. Δεν λύνεται το θέμα της βίας με αστυνομοκρατία. Είναι θέμα κοινωνικό, οικονομικό, θέμα παιδείας, θέμα κουλτούρας, θέμα οργάνωσης του κράτους μας, θέμα προοπτικής των νέων παιδιών. Ωστόσο, όλο αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να καταλήγει σε λεηλασίες και καταστροφές από όπου και αν προέρχονται αυτές οι πράξεις.

Την ίδια στιγμή όμως, δε μπορεί, όταν γίνονται βανδαλισμοί να μιλάμε για απουσία της Αστυνομίας, και όταν η Αστυνομία κάνει τη δουλειά της να καταγγέλλεται η αστυνομοκρατία, η καταστολή και να λέγονται υπερβολές για σιδηρόφρακτες Δημοκρατίες και άλλα τέτοια. Και όντας σ’ αυτή την κατάσταση, παραβλέπουμε το κόστος αυτής της ιδιότυπης ανοχής που επιδεικνύουμε. Κόστος, τόσο σε όρους υλικών ζημιών όσο και σε όρους απαξίωσης των κοινωνικών αγώνων. Εκεί είναι που αρχίζουν οι αντιφάσεις, εγκαταλείπονται οι δεσμεύσεις και χαμηλώνουν οι ρητορικές εξάρσεις και οι εκ του ασφαλούς αναλύσεις. Αυτό το θέατρο του παραλόγου όμως καταρρέει μπροστά στην πραγματικότητα.

Πρέπει επομένως επειγόντως να αναμορφωθεί το νομικό πλαίσιο για τις δημόσιες συναθροίσεις, το οποίο στη Χώρα μας είναι από την εποχή της δικτατορίας. Οι διαδηλωτές οφείλουν να διαμαρτύρονται ειρηνικά και σεβόμενοι τα υπόλοιπα συνταγματικά δικαιώματα. Οφείλουν επίσης οι διοργανωτές, να περιφρουρούν τις κινητοποιήσεις και να διασφαλίζουν την ομαλή τους εξέλιξη. Σε περίπτωση που δεν μπορούν να το διασφαλίσουν αυτό, καλό είναι να ζητούν τη συνδρομή της Ελληνικής Αστυνομίας. Ας τελειώνουμε με τους μεταπολιτευτικούς μύθους. Η τυφλή βία και το μίσος δεν έχουν ιδεολογικό άλλοθι σε μια Δημοκρατία. Ας δείξουμε επιτέλους όλοι μας στον πολίτη ότι σεβόμαστε τις κατακτήσεις του.

Στο σημείο αυτό, επιτρέψτε μου να αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από τις δράσεις της Ελληνικής Αστυνομίας για την πάταξη της εγκληματικότητας. Διότι υπάρχει η τάση να δημιουργούνται εντυπώσεις περί γενικευμένης έξαρσης της εγκληματικότητας. Η κατάσταση παρουσιάζεται ανεξέλεγκτη, ενώ δεν είναι. Και αυτό κάνει κακό στην εικόνα της χώρας μας προς τα έξω, βλάπτει τον τουρισμό, υπονομεύει την ανάπτυξη.

Με ρεαλιστικό σχεδιασμό και ορθολογική χρήση του ανθρώπινου δυναμικού, πετύχαμε την εμφανή παρουσία μας στους δρόμους και στις γειτονιές. Αναβαθμίζουμε συνεχώς τις ομάδες ΔΙ.ΑΣ. Το επόμενο χρονικό διάστημα περίπου 1.000 Αστυνομικοί θα τοποθετηθούν στις ομάδες ΔΙΑΣ φθάνοντας τον αριθμό των υπηρετούντων Αστυνομικών στους 3.000, έτσι ώστε να έχουμε πολύ μεγάλη αστυνομική παρουσία και διαρκείς ελέγχους για να αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα του εγκλήματος προληπτικά και να είμαστε αποτελεσματικοί. Ενισχύσαμε τα Τμήμα Ασφαλείας με 500 νέους Αστυφύλακες. Ήδη τους τελευταίους 8 μήνες 3.700 Αστυνομικοί έχουν τοποθετηθεί στις Υπηρεσίες της Αττικής.

Περίπου 15.500 άτομα το 2011 συνελήφθησαν για ληστείες, κλοπές και διαρρήξεις σπιτιών, αυτοκινήτων, καταστημάτων, Τραπεζών. Εξαρθρώθηκαν 547 σημαντικές πολυμελείς εγκληματικές οργανώσεις, που διέπρατταν πράξεις βίας ή σοβαρές μορφές εγκλημάτων. Επισημαίνουμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς ούτε καν προφυλακίστηκαν.

Είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία γίνονται ληστείες με μακρύκαννα όπλα τύπου καλάσνικοφ και μάλιστα μέσα στην αστική περιοχή. Ακόμα και όταν φέραμε ως Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη νομοθετική πρωτοβουλία τον περασμένο Μάρτιο για μετατροπή σε κακούργημα της κατοχής καλάσνικοφ που σχετίζονται με τις ληστείες, υπήρξαν κάποιοι που αντιδρούσαν. Έγινε μια προσπάθεια, έγινε κακούργημα με προβλεπόμενη ποινή μέχρι 10 έτη, αλλά με το ισχύον καθεστώς προφυλακίσεως ουσιαστικά είναι πολύ δύσκολο κάποιος που συλλαμβάνεται με καλάσνικοφ να προφυλακιστεί. Η αδυναμία του δικονομικού και ποινικού συστήματός μας να προσφέρει στους δικαστές το απαραίτητο πλαίσιο να διαχειριστούν το έγκλημα στο σημαντικότατο πεδίο της έρευνας και της ποινικής κύρωσης εμπεδώνει απόψεις περί εκτεταμένης ατιμωρησίας.

Κύριες και Κύριοι

Όλα όσα ειπώθηκαν, οδηγούν μία θεμελιώδη διαπίστωση: Το θέμα της ασφάλειας δεν μπορεί στα σύγχρονα δημοκρατικά καθεστώτα να στοιχειοθετείται από διαφορετικές προσεγγίσεις. Η ασφάλεια είναι αγαθό που συμβάλλει στην κοινωνική συνοχή, στο να αισθάνεται μια κοινωνία ότι μπορεί να δημιουργήσει χωρίς να φοβάται. Ο πολίτης όταν νιώθει σιγουριά συνεισφέρει στην κοινωνική συνοχή, στην κοινωνική αλληλεγγύη και στην κοινωνική πρόοδο. Και σήμερα που η δημιουργία και η ανάπτυξη αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για την έξοδο της Χώρας μας από την κρίση η εμπέδωση αισθήματος ασφάλειας είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Εξάλλου, τη δημόσια ασφάλεια, ως αγαθό, μόνο η Δημοκρατία μπορεί να την προσφέρει, να την εγγυηθεί και να την κατοχυρώσει. Μην ξεχνάμε, ότι οι δικτατορίες και τα καταπιεστικά καθεστώτα το πρώτο δικαίωμα που καταλύουν και το πρώτο αγαθό που αφαιρούν από τον λαό, είναι αυτό της ασφάλειας.

Και πιστεύω ότι βασική υποχρέωση σήμερα των πολιτικών δυνάμεων είναι να συνεννοηθούν στο θέμα της ασφάλειας για να μπορούν να εγγυώνται καθημερινά ένα ασφαλές περιβάλλον.

Και αυτό οφείλουμε να το κάνουμε υπό τη σταθερή και μόνιμη προϋπόθεση του σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων, των συνταγματικών ελευθεριών και όλων των ιεραρχικά δομημένων κανόνων που θέτουν το σύνταγμα και οι νόμοι.

Είναι πλέον ανάγκη να αποκτήσουμε θεσμικές δομές και στρατηγική ασφάλειας για να μπορούμε να ανταποκριθούμε στις αυξημένες απαιτήσεις ασφάλειας εν όψει των διαμορφούμενων εξελίξεων σε διεθνές επίπεδο. Πρόκειται για μια νέα αντίληψη ενάντια στο στερεότυπο ότι η σχέση Σωμάτων Ασφαλείας- πολιτών είναι μη αναστρέψιμη. Μια αντίληψη που αποσυνδέει το αγαθό της ασφάλειας από την έννοια της καταστολής και καθιστά σαφές ότι περισσότερη ασφάλεια σημαίνει περισσότερη δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη, ανάπτυξη και ευημερία για όλους τους πολίτες. Η ασφάλεια πάει μαζί με την προστασία των δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών. Δεν είναι έννοιες αντίθετες και συγκρουόμενες.

Κυρίες και Κύριοι,

Η Αθήνα γέννησε τη δημοκρατία. Της χρωστάμε αν μη τι άλλο όλοι έναν απολογισμό. Τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα. Τι δεν έχουμε κάνει και τι πρέπει επιτέλους να κάνουμε. Ήρθε η ώρα όλοι να αποφασίσουμε ποια Αθήνα θέλουμε. Μακριά από αγκυλώσεις και ψευδοδιλλήματα. Η πόλη μας πρέπει να ξαναβρεί το δρόμο της. Εμπορικά, αισθητικά, αναπτυξιακά, ακαδημαϊκά. Τα περιθώρια έχουν στενέψει. Η ασφάλεια ως έννοια και πρακτική δεν βρίσκεται απέναντι από τη δημοκρατία. Δεν την απειλεί. Αντίθετα, την ορίζει. Αυτό που απειλεί τη δημοκρατία είναι η έλλειψη προσωποποιημένης ευθύνης. Πρέπει να αναλάβουμε λοιπόν όλοι τις ευθύνες μας. Απέναντι στην Αθήνα της μακράς και ένδοξης ιστορίας μας, στην Αθήνα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντός μας.

Σας ευχαριστώ .

Τελευταίες Αναρτήσεις