Πε 18 Αυγούστου 22
ΑρχικήΔελτία Τύπου 2011Δελτία Τύπου Οκτώβριος 201110-10-2011: Δελτίο Τύπου σχετικά με ομιλία του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Χρήστου Παπουτσή, στη Βουλή, σε επίκαιρη ερώτηση σχετικά...

10-10-2011: Δελτίο Τύπου σχετικά με ομιλία του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Χρήστου Παπουτσή, στη Βουλή, σε επίκαιρη ερώτηση σχετικά με την αύξηση της εγκληματικότητας του Βουλευτή του ΛΑ.ΟΣ., κ. Σ. Α. Γεωργίαδη.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ

Αθήνα, 10 Οκτωβρίου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ομιλία του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Χρήστου Παπουτσή, στη Βουλή, σε επίκαιρη ερώτηση σχετικά «με την αύξηση της εγκληματικότητας» του Βουλευτή του ΛΑ.ΟΣ., κ. Σ. Α. Γεωργίαδη.

Η Ελληνική Αστυνομία κάνει ό,τι είναι δυνατόν. Ανθρωπίνως δυνατόν, μέσα στο πλαίσιο του νόμου και σεβόμενη την αξία της ανθρώπινης ζωής. Επειδή θέλετε συγκεκριμένες απαντήσεις, θα έχετε συγκεκριμένες απαντήσεις.

Η οδός Τοσίτσα. Τι σημαίνει να καθαρίσει η Αστυνομία την οδό Τοσίτσα; Τι σημαίνει; Να εξαφανίσει 100-200 ανθρώπους, οι οποίοι είναι ασθενείς, είναι άρρωστοι; Εξαρτημένοι; Και να τους πάει πού; Γνωρίζετε, ότι αν τυχόν –ο μη γένοιτο- την ώρα που έχει συλλάβει ένα αστυνομικός έναν εξαρτημένο, άρρωστο άνθρωπο, πάθει κάτι έχει ευθύνη ο Αστυνομικός; Το γνωρίζετε αυτό κ. Γεωργιάδη; Όχι. Ούτε το γνωρίζετε, ούτε σας ενδιαφέρει.

Σας ενδιαφέρει μόνο η θεατρική προσέγγιση του θέματος γιατί δεν καθαρίζεται η Τοσίτσα. Μα, με συγχωρείτε, δεν ήταν πάντοτε οι άνθρωποι αυτοί στην Τοσίτσα. Αυτοί οι άνθρωποι πάνε από τη μία πλευρά στην άλλη. Πηγαίνει η Αστυνομία κάνει εκκαθαρίσεις. Τους παίρνει τους πάει πιο πέρα. Εκείνοι ξαναμαζεύονται. Γιατί είναι κοντά ο ΟΚΑΝΑ και για διάφορους άλλους λόγους. Υπάρχει μια διυπουργική επιτροπή, της οποίας προίσταται ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, κ. Πάγκαλος, ακριβώς για να αντιμετωπίσουμε τα θέματα της Αθήνας. Ένα από αυτά τα ζητήματα με τα οποία ασχολούμαστε είναι και αυτό. Όχι, όμως από την Αστυνομική πλευρά που εσείς το βλέπετε και μόνο έτσι.

Από την ανθρώπινη πλευρά, από την πλευρά την οποία η Πολιτεία, ένα σύγχρονο Κράτος οφείλει να το αντιμετωπίσει. Γι αυτό και η επιλογή της Κυβέρνησης ήταν η αποκέντρωση των υπηρεσιών του ΟΚΑΝΑ, σε όλα τα νοσοκομεία του λεκανοπεδίου. Έτσι ώστε να μη συνωστίζονται εκεί, γινόμενοι θύματα των εμπόρων και των διακινητών των ναρκωτικών. Από την άλλη πλευρά, βεβαίως υπάρχουν θέματα όσον αφορά στην εγκληματικότητα. Λυπάμαι, που δεν μπορείτε να αντιληφθείτε τη διαφορά, τη διάκριση της εγκληματικότητας σε μικρή και σε βαριά εγκληματικότητα. Λυπάμαι. Τι να κάνω. Ξεφεύγει από τις δυνατότητές μου η επιμονή στο να καταστήσω ακόμα περισσότερο σαφές ποια είναι η διαφορά. Όμως, από την άλλη πλευρά είναι προφανές, σήμερα, γιατί σήμερα αποκαλύπτεστε, ότι κάνετε εμπόριο του φόβου. Πολιτικό εμπόριο του φόβου των ανθρώπων. Γιατί, λέτε όλα αυτά σήμερα, τώρα, στις επτά παρά δέκα, δηλαδή ουσιαστικά τρείς ώρες μετά από την ώρα που ανακοινώθηκε η σύλληψη των ληστών με τα καλάσνικοφ, από την ώρα που ανακοινώθηκε η σύλληψη του Αλβανού, επικεφαλής της σπείρας η οποία λυμαίνεται τις περιοχές της Αττικής, σήμερα, που η Αστυνομία έστειλε ένα πολύ καθαρό μήνυμα προς όλους όπως και η Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά κυρίως όμως οι δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας που επιχειρούν, ότι δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή η οποιαδήποτε τέτοιου είδους δραστηριότητα. Σήμερα, ερχόσαστε να ξανακάνετε την ίδια δουλειά ακριβώς την οποία κάνατε και την Παρασκευή. Επιπλέον, αναφέρεστε ξανά στα καλάσνικοφ, επικαλούμενος το δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου» ή αυτό το οποίο είπατε και την προηγούμενη εβδομάδα, ότι πωλούνται πλέον και στα περίπτερα. Αναρωτιέμαι, μάλιστα, σε ποιο περίπτερο περάσατε κ. Γεωργιάδη και είδατε να πωλείται καλάσνικοφ; Θέλετε ενδεχομένως να μας οδηγήσετε κάπου για να δούμε και εμείς πού ακριβώς πωλούνται τα καλάσνικοφ. Γιατί η Βουλή των Ελλήνων, μετά από τη δική μας νομοθετική πρωτοβουλία, κατέστησε και μόνο τη μεταφορά των καλάσνικοφ κακούργημα. Και την ψηφίσατε και εσείς και όλοι. Παρά το γεγονός, ότι στην ίδια ακριβώς συζήτηση, το κόμμα σας κατέθεσε τροπολογία για την απελευθέρωση της χρήσης των όπλων και από τους πολίτες. Αναρωτιέμαι, τελικά, τι είναι αυτό που οδηγεί τη σκέψη σας; Ποιο είναι το όραμα του ΛΑ.ΟΣ.; Να διώξουμε και να εξαφανίσουμε τους άρρωστους ανθρώπους από τη μια πλευρά; Να αντιμετωπίσουμε και να πετάξουμε τους μετανάστες , με ένα πογκρόμ εναντίον των πάντων; Και την ίδια ώρα να οπλίσουμε και τα χέρια των πολιτών προκειμένου να κάνουμε τη χώρα μας far west . Αυτό ακριβώς εννοείτε; Ελπίζω να μην εννοείτε αυτό. Ελπίζω ότι ο τόνος της φωνής σας, η επιλογή σας για τον τρόπο με τον οποίο αγορεύεται στη Βουλή και εκτός της Βουλής, είναι θέμα τακτικής για την παρουσία σας στο δημόσιο βίο. Θέλω να σας πω ότι αυτού του είδους τα θέματα χρειάζονται -και επιτρέψτε μου να σας το πω αυτό, με ευθύνη και εκτίμηση προς το πρόσωπό σας – ειλικρινά μεγαλύτερη δόση υπευθυνότητας. Είσαστε νέος πολιτικός. Είσαστε εξαιρετικά δραστήριος πολιτικός. Θα έχετε πολύ δρόμο μπροστά σας. Αλλά ειλικρινά, ο λόγος ο οποίος χάνει σε επίπεδο υπευθυνότητας, υπολείπεται σε επίπεδο υπευθυνότητας, δημιουργεί πολύ αρνητικούς συνειρμούς στη συνείδηση των πολιτών. Και εμείς όλοι μας, πολιτικοί απ΄ όλα τα κόμματα, οι δημοσιογράφοι, οι πάντες, πέραν των άλλων έχουμε και μια άλλη ευθύνη να ενισχύουμε την εμπιστοσύνη στο Κράτος Δικαίου και στους μηχανισμούς ασφάλειας της Πολιτείας μας. Διαφορετικά, εάν ακολουθούμε διαρκώς την αντίθετη πολιτική, αν δημιουργούμε διαρκώς με το δικό μας λόγο, την εντύπωση ότι εδώ δεν υπάρχει Κράτος, δεν υπάρχει Πολιτεία, δεν υπάρχουν θεσμοί, δεν υπάρχουν μηχανισμοί ασφάλειας, δεν υπάρχει δίκτυο κοινωνικής προστασίας, δεν υπάρχει τίποτα, τότε το μόνο που μένει για τον πολίτη είναι να απαιτήσει πλέον, μαζικά, λαϊκά, κατεβαίνοντας στους δρόμους το περιεχόμενο της τροπολογίας σας. Να οπλιστεί δηλαδή ο κάθε πολίτης με ένα όπλο στο χέρι. Με συγχωρείτε πολύ, αλλά σας χρωστούσα μια τέτοια απάντηση.

Δευτερολογία Υπουργού:

Πράγματι, η αρχή είναι εκείνη η οποία δείχνει τους άνδρες. Αλλά θα ήθελα να σας παρακαλέσω, επειδή συνεχίζω να επιμένω ότι είστε νέος πολιτικός και έχετε μακρά διαδρομή, αυτοσυγκρατηθείτε. Ωστόσο θέλω να εκφράσω τη λύπη μου για το γεγονός ότι κάηκε ξανά το βιβλιοπωλείο σας. Και θέλω να σας πω ότι ό,τι προβλέπουν οι νόμοι του ελληνικού κράτους, αυτό θα ισχύσει και αυτό θα υλοποιηθεί. Από την άλλη πλευρά, στα συγκεκριμένα σας ερωτήματα θα έχετε συγκεκριμένες απαντήσεις.

Πρώτον, δεν είναι κανείς εγκατεστημένος στην Τοσίτσα. Αυτοί που ήταν στην Τοσίτσα, αυτοί που είναι στην Τοσίτσα και ίσως δεν θα είναι αύριο, δεν ήταν στην Τοσίτσα πάντα. Ήταν στη Στουρνάρη. Πριν από τη Στουρνάρη ήταν στα Εξάρχεια. Πριν από τα Εξάρχεια ήταν στην Ομόνοια. Πριν από την Ομόνοια ήταν στα Δικαστήρια. Στα παλιά Δικαστήρια. Πριν από τα παλιά Δικαστήρια ήταν έξω από τα Προπύλαια και στις παρυφές της Ακαδημίας Αθηνών. Μετά πήγαν στη Βερανζέρου. Μετά πήγαν στην 3η Σεπτεμβρίου.

Υπάρχει μία μετακινούμενη μάζα ανθρώπων. Αυτό γίνεται γιατί θέλουν να είναι στο κέντρο, γιατί θέλουν να χάνονται μέσα στον υπόλοιπο κόσμο που κινείται. Ήταν στην πλατεία Βάθη σας θυμίζω πριν από ένα- δύο χρόνια. Όλες οι προσπάθειες της Αστυνομίας είναι προσπάθειες καθημερινές, συνεχείς, προσπαθούν με κάθε τρόπο και όπως σας περιέγραψα, για να μην έχουμε και θύματα, να τους μετακινήσουν προς άλλες περιοχές. Δεν είναι εύκολο εάν δεν βρουν το δρόμο τους, δηλαδή αν δεν πάνε προς το νοσοκομείο. Αν δεν πάνε εκεί που είναι ο χώρος τους όπου οι ίδιοι, το κράτος, η πολιτεία και η οικογένεια τους θα τους περιθάλψει.

Δεύτερον, όσον αφορά τα καλάσνικοφ. Εμείς είμαστε εκείνοι οι οποίοι αναδείξαμε, και με απειλές –την εποχή εκείνη- εις βάρος του Υπουργείου, εις βάρος της πολιτικής ηγεσίας, εις βάρος όλων όσων είχαμε την πρωτοβουλία να κάνουμε κακούργημα τη μεταφορά του καλάσνικοφ. Τη μεταφορά, όχι τη χρήση. Τη μεταφορά. Και το κάναμε. Τα καλάσνικοφ όμως υπήρχαν. Υπήρχαν και πριν από μένα και πριν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχουν εδώ και χρόνια. Γιατί εδώ και χρόνια, με ευθύνες πολλών η χώρα έγινε «μπάτε σκύλοι και αλέστε». Αυτή είναι η πραγματικότητα. Γιατί υπήρχαν πολλές ανοιχτές πόρτες. Παντού. Και υπήρχε σοβαρότατη έλλειψη για τη φύλαξη των συνόρων. Και ήταν ελλιπές το κυνηγητό των ανθρώπων εκείνων οι οποίοι διακινούν τους παράνομους μετανάστες. Η γάγγραινα είναι αυτή. Δεν είναι οι παράνομοι μετανάστες. Οι παράνομοι μετανάστες μπορεί να είναι σήμερα στην Ελλάδα γιατί νομίζουν ότι είναι στα σύνορα της Ιταλίας. Βρίσκονται σήμερα εδώ και βγαίνουν στον Έβρο γιατί νομίζουν ότι είναι στα σύνορα της Γαλλίας. Εκείνοι που τους διακινούν είναι οι βασικοί υπαίτιοι. Εκείνοι που τους διακινούν διαπράττουν έγκλημα. Και είναι διεθνές και οργανωμένο το έγκλημα. Γιατί συμμετέχουν και Έλληνες και Τούρκοι και Ιταλοί και Γάλλοι και Πορτογάλοι, και Άραβες και οι πάντες. Πολύς κόσμος και πολύ χρήμα πίσω από το εμπόριο της ελπίδας και πίσω από το εμπόριο των ανθρώπων αυτών για μια καλύτερη ζωή.

Μην ξεχνάμε ότι οι περισσότεροι από αυτούς δεν είναι απλώς φτωχοί γιατί έτσι ήταν πάντοτε. Είναι τώρα φτωχοί και εξαθλιωμένοι ενώ ήταν μεσαία τάξη στην πατρίδα τους. Πούλησαν τα πάντα με την ελπίδα να μετακινηθούν. Να πάνε στην Ευρώπη. Και επειδή η Ελλάδα δεν τους αφήνει να πάνε στην Ευρώπη, τους κρατάει εδώ, τους κρατάει ομήρους στην πραγματικότητα, τους ταλαιπωρεί, επιχειρώντας να τους στείλει πίσω στην πατρίδα τους, αυτή η αντίδραση γίνεται οργή. Επειδή γίνεται οργή και συνδυάζεται με την ανάγκη, βρίσκουν εύκολους δίαυλους επικοινωνίας με το εγχώριο –το τονίζω- οργανωμένο έγκλημα. Μία σύνθετη κατάσταση που μας δημιουργεί προβλήματα και χρειάζεται σοβαρότατη, ψύχραιμη από κάθε άποψη και υπεύθυνη προσέγγιση. Τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο, τόσο σε οργανωτικό και ταυτόχρονα σε πολιτικό επίπεδο. Και σε επικοινωνιακό επίπεδο. Δηλαδή, τη δημιουργία της συνείδησης των πολιτών, έτσι ώστε να μπορεί να αντιδράσει η κοινωνία μας. Η κοινωνία του φόβου, όμως, δεν είναι η κοινωνία που μπορεί να αντιμετωπίσει αυτά τα φαινόμενα. Η κοινωνία που μπορεί να αντιμετωπίσει αυτά τα φαινόμενα είναι η ανοιχτή, η δημοκρατική κοινωνία. Είναι η κοινωνία η οποία στέκεται στα πόδια της, προχωράει μπροστά, κάνει τη δουλειά της, εμπιστεύεται τους θεσμούς της Δημοκρατίας της, εμπιστεύεται τους θεσμούς που παρέχουν ασφάλεια στον πολίτη και τους στηρίζει. Αυτή η κοινωνία θα αντιμετωπίσει το φαινόμενο. Η άλλη – η κοινωνία του φόβου εννοώ- ή θα συγκρουστεί και θα υπάρχει αίμα, ή θα χάσει το παιχνίδι.

Εμείς, όμως θέλουμε να κερδίσουμε αυτό το στοίχημα. Θέλουμε να το κερδίσουμε για την ελληνική κοινωνία, θέλουμε να το κερδίσουμε για τον Έλληνα πολίτη.

Και το επαναλαμβάνω: όσοι μετανάστες έχουν νόμιμο δικαίωμα να παραμείνουν στη χώρα μας θα παραμείνουν. Όσοι όμως δεν έχουν κανένα τέτοιο δικαίωμα θα φύγουν. Είτε με απέλαση, είτε μέσω του χρηματοδοτούμενου εθελοντικού επαναπατρισμού.

Ταυτόχρονα, όμως, θα πάρουμε και όλα τα μέτρα, ενισχύοντας την Ελληνική Αστυνομία, ενισχύοντας το Λιμενικό Σώμα- Ελληνική Ακτοφυλακή, ενισχύοντας τα σύνορα μας σε όλα τα επίπεδα. Γιατί, δεν είναι ,πλέον, μόνο δυστυχώς τα εξωτερικά μας σύνορα για τα οποία κρινόμαστε. Κρινόμαστε και για τα εσωτερικά μας σύνορα. Αυτά που είναι στην Πάτρα και στην Ηγουμενίτσα στα λιμάνια, αλλά μετά την απελευθέρωση των αερομεταφορών και στα μικρά νησιά. Γιατί στα μικρά νησιά χρησιμοποιούν τις Low Cost εταιρίες για να φύγουν στην Ευρώπη και δυστυχώς η Αστυνομία πρέπει να είναι και εκεί παρούσα.

Γι’ αυτό σας λέω κ. Γεωργιάδη το φαινόμενο είναι δύσκολο, είναι σύνθετο, το πρόβλημα είναι μεγάλο. Χρειαζόμαστε στήριξη από την κοινωνία, μα πάνω απ’ όλα χρειαζόμαστε στήριξη από εκείνους που εκφράζουν την κοινωνία, δηλαδή από τον πολιτικό κόσμο της χώρας. Στην κατεύθυνση να διώξουμε αυτό το νέφος του φόβου που τείνει να επικρατήσει πάνω από τη χώρα.

Σας ευχαριστώ.

Τελευταίες Αναρτήσεις