Τρ 4 Οκτωβρίου 22
ΑρχικήΔελτία Τύπου 2011Δελτία Τύπου Μάιος 201120-05-2011: Απάντηση του Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Μανώλη Όθωνα στην επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Θ.Δρίτσα σχετικά με την επανεξέταση...

20-05-2011: Απάντηση του Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Μανώλη Όθωνα στην επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Θ.Δρίτσα σχετικά με την επανεξέταση του επιχειρησιακού σχεδιασμού της Ελληνικής Αστυνομίας στις διαδηλώσεις, την εγκληματικότητα κ.λπ.

Αθήνα, 20 Μαΐου 2011

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η απάντηση του Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη Μανώλη Όθωνα στην υπ’ αριθμόν 894/17-5-2011 Επίκαιρη Ερώτηση του Βουλευτή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Θεοδώρου Δρίτσα προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, σχετικά με την επανεξέταση του επιχειρησιακού σχεδιασμού της Ελληνικής Αστυνομίας στις διαδηλώσεις, την εγκληματικότητα κ.λπ..

«Αποτέλεσε ευχάριστη, θετική έκπληξη για εμάς το γεγονός ότι στο έγγραφο κείμενο της ερώτησης που κατέθεσε ο συνάδελφος, ο κ.. Δρίτσας, κάνει αναφορά στο πρόσφατο τραγικό συμβάν της δολοφονίας του Μανώλη Καντάρη, σημειώνοντας ότι η τραγικότητα του γεγονότος εγκαλεί το Κράτος, την Κυβέρνηση, αλλά και το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Χαιρετίζω θετικά αυτή την αναφορά, γιατί πράγματι, πέρα από την πρώτιστη ευθύνη της συντεταγμένης Πολιτείας και της νόμιμης Κυβέρνησης της χώρας να σχεδιάσει, αλλά και να υλοποιήσει, αποτελεσματικά μέτρα, τα οποία θα αποδίδουν μία κοινωνία ομαλότητας, ευταξίας και θα παρέχουν ένα ισχυρό αίσθημα ασφαλείας στους πολίτες, είναι πάρα πολλοί εκείνοι οι κοινωνικοί και πολιτικοί παράμετροι οι οποίοι συμβάλλουν, συνεργούν –και είναι απαραίτητο να συμβάλουν και να συνεργούν- ούτως ώστε μία τέτοια πολιτική να είναι ολοκληρωμένη και αποτελεσματική.

Προφανώς συμμεριζόμαστε απόλυτα την άποψη εκείνη που λέει ότι είναι πρωτίστως καθήκον των εντεταλμένων από την Πολιτεία Οργάνων για την περιφρούρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ατομικών και συλλογικών, να είναι εκείνοι οι πρώτοι που θα σέβονται αυτά τα δικαιώματα και δεν θα παρεκτρέπονται σε αυθαίρετες συμπεριφορές που παραβιάζουν θεμελιώδεις κανόνες του Συντάγματος και των νόμων του Κράτους. Και δεν μας εφησυχάζει καθόλου το γεγονός ότι πράγματι αφορμή για τέτοιου είδους συζητήσεις και τέτοιου είδους κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες δίνουν εξαιρετικά –θα τα χαρακτήριζα έως και ελάχιστα- λίγα περιστατικά, που τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα μπορεί κανείς να επικαλεστεί.

Και το λέω αυτό, ότι δεν μας εφησυχάζει, γιατί οι δείκτες με τους οποίους αξιολογούμε, αποτιμούμε και μετράμε μία δημοκρατία, δεν είναι ποσοτικοί, αλλά κυρίως ποιοτικοί.

Επομένως, όταν και στο ελάχιστο υπάρχουν αφορμές και εξαιρέσεις που δείχνουν ότι παρουσιάζονται φαινόμενα υπέρμετρης ή αλόγιστης βίας ή παρεκτροπής συμπεριφοράς των εντεταλμένων Οργάνων της Πολιτείας, η Κυβέρνηση έχει την ευθύνη πρωτοβουλιών στην κατεύθυνση παρέμβασης για την ανατροπή αυτών των συμπεριφορών.

Δεν μένουμε στη θεωρητική διαπίστωση, όπως νομίζω ότι το Κοινοβούλιο είναι σε θέση να γνωρίζει. Πέρα από την πολιτική κατεύθυνση την αυστηρή, που από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σε συνεργασία με τη φυσική ηγεσία της Αστυνομίας, έχει δοθεί στο σύνολο των αστυνομικών δυνάμεων που επιχειρούν στην καθημερινή τους δράση, υπήρξε πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης -που είναι ήδη νόμος του Κράτους- και είναι σε διαδικασία υλοποίησης η σύσταση του Ειδικού Γραφείου Αντιμετώπισης Αυθαιρεσιών Αστυνομικών Οργάνων, μία ανεξάρτητη νέα πολιτική, μη αστυνομική δομή, που απαρτίζεται από έναν επίτιμο Αρεοπαγίτη, ένα μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, αλλά κι έναν επίτιμο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ή Εισαγγελέα Εφετών, που υπάγεται απευθείας στον Υπουργό και παρεμβαίνει, αξιολογεί την πειθαρχική διαδικασία ή, με εντολή του Υπουργού, μπορεί να τη διεξάγει κατ’ εξαίρεση εξ’ αρχής, ακριβώς για να μην υπάρχει σε κανέναν η δικαιολογημένη, ίσως, ως απότοκο περασμένων 10ετιών, δυσπιστία ή καχυποψία για το πώς ασκείται ο πειθαρχικός έλεγχος στην Αστυνομία. Εξ ου και μία σειρά από περιστατικά όπου η Αστυνομία έχει εμπεδώσει από μόνη της διαδικασίες που αποδίδουν με τρόπο ικανοποιητικό το εσωτερικό πειθαρχικό δίκαιο.

Θέλω, όμως, εδώ να τονίσω, επ’ αφορμή της συγκεκριμένης αναφοράς με την ερώτηση του συναδέλφου, ότι και στο πρόσφατο περιστατικό, όπου υπήρχαν τεκμηριωμένα στοιχεία που δεν έχρηζαν περαιτέρω έρευνας, υπήρξε άμεση αντίδραση της ηγεσίας της Αστυνομίας. Και τέθηκαν σε διαθεσιμότητα όχι οι φερόμενοι, αλλά οι φαινόμενοι δράστες υπερβολικής βίας, όπως και ο επικεφαλής διμοιρίτης της συγκεκριμένης ομάδας.

Θέλω με αυτά τα λόγια -και κλείνοντας στο σημείο αυτό, κυρία Πρόεδρε- να διαβεβαιώσω και το συνάδελφο, αλλά και το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, ότι η Κυβέρνηση, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και έχει δώσει σαφές πολιτικό πλαίσιο και κατεύθυνση στην Αστυνομία και το παρακολουθεί και το ελέγχει. Και μπορούμε πράγματι, με τη συνεργασία όλων, να επιβάλουμε έναν πολιτικό και κοινωνικό έλεγχο τέτοιο που να εγγυάται τα αυτονόητα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών.

Ευχαριστώ».

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

«Ο συνάδελφος έθεσε δυο διακριτά θέματα, στα οποία θα προσπαθήσω στο διαθέσιμο χρόνο να δώσω όσο γίνεται πιο συγκεκριμένη την άποψη της Κυβέρνησης.

Σε ό,τι αφορά το θέμα των διαδηλώσεων, είναι μακριά από εμάς η αντίληψη ότι θα υπαγορεύσουμε και πολύ περισσότερο θα απαγορεύσουμε είτε τον τρόπο εκδήλωσης των κοινωνικών διαμαρτυριών είτε του αναφαίρετου δικαιώματος στην απεργία, στην κινητοποίηση, στη διαδήλωση των κοινωνικών δυνάμεων.

Όσο αυτονόητο, όμως, είναι αυτό, νομίζω εξίσου αυτονόητο είναι ότι και κινητοποιήσεις αυτές θα πρέπει να περιφρουρούνται μ’ έναν τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να εξελίσσονται χωρίς να διαταράσσουν την οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης και θα ασκείται αυτό το δικαίωμα χωρίς να αποβαίνει υπέρμετρα σε βάρος άλλων εξίσου θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως είναι η προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών.

Ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο αναγκαιότητες, που η συντεταγμένη πολιτεία και τα εντεταλμένα, τα εξουσιοδοτημένα από αυτήν όργανα καλούνται να υπηρετήσουν, η ισορροπία αυτή είναι πάρα πολύ λεπτή. Δεν είναι πάντα αυτονόητη. Και με ανησυχεί πάρα πολύ το γεγονός ότι εν έτη 2011, άκουσα ότι και μόνο η παρουσία και η θέα αστυνομικών οργάνων διεγείρει και εκνευρίζει τους πολίτες και αυτό έχει ως αποτέλεσμα αναπόφευκτο, νομοτελειακό, έτσι όπως ετέθη από τον κύριο συνάδελφο, τη δημιουργία αντεγκλήσεων που οδηγούνται σε σύγκρουση.

Όλοι όσοι παροικούν αυτήν την Ιερουσαλήμ -και ο κύριος συνάδελφος την παροικεί στο κέντρο, στην κεντρική πλατεία- ξέρουν ότι τα επεισόδια αυτά δεν γίνονται από τη θέα των αστυνομικών, τις περισσότερες φορές γίνονται εξ αφορμής ομαδικών, στα όρια της δολοφονικής απόπειρας, επιθέσεων με μολότοφ, ξύλα, σιδερολοστούς, καδρόνια από συγκεκριμένες ομάδες.

Είμαι βέβαιος ότι μαζί με τη δική μου αποδοκιμασία και αυτού του τύπου της βίας αθροίζεται και η φωνή του επερωτώντα συναδέλφου και του συνόλου του πολιτικού κόσμου. Πρέπει να συγκροτηθεί ένα μέτωπο αρραγές και όχι προσχηματικό απέναντι σε οποιαδήποτε μορφή βίας από όποια πλευρά και αν εκδηλώνεται και πολύ περισσότερο, όταν αυτή γίνεται από όργανα, τα οποία, όπως είπα και στην πρωτολογία μου, είναι εντεταλμένα να περιφρουρούν τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών.

Σ’ ό,τι αφορά το δεύτερο θέμα, το οποίο αφορά μια υπαρκτή, πράγματι, συζήτηση περί συνεργασίας ή επιλεκτικά χαλαρής συμπεριφοράς αστυνομικών οργάνων στο κέντρο της Αθήνας απέναντι σε ομάδες, που θεωρούν ανοήτως ότι μπορούν να υποκαταστήσουν το κράτος και να παίξουν ένα ρόλο «αγανακτισμένων» πολιτών, οι οποίοι θα επιβάλλουν το νόμο και τη τάξη με τους δικούς τους όρους σε μια περιοχή της Αθήνας, εγώ θα ήθελα μ’ αυτήν την ευκαιρία να καλέσω και στο επίπεδο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, αλλά και στο επίπεδο της ευρύτερης πολιτικής λειτουργίας και των κομμάτων και των συναδέλφων, αλλά και οποιουδήποτε άλλου μπορεί να συντεκμηριώσει και να βοηθήσει την ειλικρινή και αδιαπραγμάτευτη επιλογή μας να συγκρουστούμε με αυτά τα φαινόμενα. Να συγκρουστούμε και να τα τεκμηριώσουμε, όχι μόνο με τη δράση των ομάδων αυτών, οι οποίοι προφανώς, όπως έχω ξαναπεί, πρέπει να μάθουν ότι εκτός από τη Χρυσή Αυγή υπάρχουν και τα μαύρα μεσάνυχτα όσων νομίζουν ότι το κράτος είναι αδύναμο και μπορεί να ανεχτεί υποκαταστάσεις του ρόλου και της λειτουργίας του αυτής της μορφής, αλλά και των οργάνων ενδεχομένως που λέγεται, αλλά χωρίς μέχρι στιγμής σε ό,τι αφορά το πολιτικό επίπεδο του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αυτό να γίνεται με έναν τρόπο που να επιτρέπει την άμεση ανάληψη πρωτοβουλιών παρέμβασης και παραδειγματικής τιμωρίας των εμπλεκομένων.

Κύριε συνάδελφε, εγώ θέλω να σας διαβεβαιώσω -το λέω ειλικρινά και νομίζω ότι γνωρίζετε τον τρόπο που τοποθετούμαι- ότι, πράγματι, θα είναι πάρα πολύ σημαντική βοήθεια για εμάς εάν μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε τα δεδομένα εκείνα που θα μας επιτρέψουν να πατάξουμε αποφασιστικά όποια τέτοια φαινόμενα μπορούν να παρατηρούνται στη συγκριμένη περιοχή που ούτως ή άλλως είναι μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περιοχή και που η συνολική κυβερνητική παρέμβαση, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα, φιλοδοξούμε -και θα εργαστούμε σκληρά για αυτό- ότι θα φέρει το συντομότερο δυνατόν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Σας ευχαριστώ».

Τελευταίες Αναρτήσεις