Τρ 16 Αυγούστου 22
ΑρχικήΔελτία Τύπου 2006Δελτία Τύπου Οκτώβριος 200624-10-2006: Γεύμα του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως με τα μέλη της θεατρικής ομάδας της Ελληνικής Αστυνομίας

24-10-2006: Γεύμα του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως με τα μέλη της θεατρικής ομάδας της Ελληνικής Αστυνομίας

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ
ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 

 

 

Ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως κ. Βύρων Πολύδωρας γευμάτισε χθες (23-10-2006) με τα μέλη της θεατρικής ομάδας της Ελληνικής Αστυνομίας, τα οποία συμμετείχαν στις τριήμερες εκδηλώσεις για τον εορτασμό του Προστάτη της Ελληνικής Αστυνομίας Μεγαλομάρτυρα Αγίου Αρτεμίου και της «Ημέρας της Αστυνομίας», με τη θεατρική παράσταση με τίτλο «Τριαντάφυλλο στο Στήθος» που παρουσίασαν στις 19-10-2006.

 

Στο γεύμα παρέστησαν ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως Πρέσβυς ε.τ κ. Κωστής Αιλιανός, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος Αναστάσιος Δημοσχάκης, ο Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος Στυλιανός Σύρος, ο Προϊστάμενος του Επιτελείου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος Ευστράτιος Κυριακάκης και οι Προϊστάμενοι των Κλάδων του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας Υποστράτηγοι Στέφανος Σκότης, Νικόλαος Μπλάνης και Γρηγόριος Αναγνώστου.

 

Απευθυνόμενος προς τα μέλη της θεατρικής ομάδας, ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως, δήλωσε:

«Στην πιο σημαντική στιγμή, αυτή της βράβευσης των συντελεστών της θεατρικής ομάδας για το ανέβασμα του «Τριαντάφυλλου στο στήθος», θέλω να πω μια σκέψη.

 

Σε όλες τις κοινωνικές ιεραρχίες γεννάται ένα πρόβλημα. Υπάρχουν ελάχιστες ευκαιρίες ή ευχέρειες που δίδονται στον ιεραρχικά προϊστάμενο για να εκδηλώσει το σεβασμό του, προς τους υφισταμένους του. Σε όλες τις κοινωνικές ιεραρχίες. Αυτή τη δυσκολία έχουν ο Αρχηγός, ο Υπαρχηγός, ο Επιτελάρχης, ο Διοικητής Ασφαλείας, οι Στρατηγοί στη σχέση μας προς εσάς ή αλλιώς στην έκφραση των αισθημάτων μας προς εσάς.

 

Εγώ θα επιχειρήσω να σας πω αποδεικτικά από κάποιους κρυφούς δρόμους την έκφραση των αισθημάτων μου. Αισθήματα που είναι αισθήματα-συναισθήματα σεβασμού, αναγνώρισης και βαθιάς εκτίμησης. Είπα έναν υπαινιγμό όταν έκανα την θεατρολογική μου εισαγωγή προχθές. Δεν ξέρω αν ακούγατε. Μα είναι πολύ αξιοσέβαστο στοιχείο (και έρχομαι από αυτούς τους δρόμους της αναγνώρισης), η καλλιέργεια η εσωτερική που εσείς έχετε κάνει και με την οποία έχετε εξοπλίσει τον εαυτό σας. Το νεκρό σημείο της κοινωνίας είναι όταν ο άνθρωπος γίνεται ¨αφασικός¨, περπατάει σαν ΄΄ζόμπυ΄΄ και είτε τον ακατέργαστο βράχο βλέπει, είτε έναν ιωνικό κίονα ή ένα ανθέμιο, ή ένα άνθος λωτού, (είναι τα κλασσικά μοτίβα που έχουμε από την αρχαιότητα, το ανθέμιο και το άνθος του λωτού),  και μένει απαθής. Εσείς ξεπεράσατε αυτή την απεχθή θέση- στάση του απαθούς και πήγατε στις άλλες σφαίρες. Έστω ερασιτεχνικά ως εραστές, ερωμένες, εραστές της τέχνης. Η ουσία του ορισμού του ερασιτέχνη. Διαλεχθήκατε νοερά με εκείνες τις προσωπικότητες που έκαναν το ίδιο μ’ εσάς και επαγγελματικά. Αυτό είναι ένα άλλο κλειδί.

 

Εσένα σε είπανε Ιταλίδα μεγάλη πρωταγωνίστρια (απευθυνόμενος στην πρωταγωνίστρια Μάινα Αριστέα). Ο Γιάννης ο Κατράνης λέει ότι έπαιξε το έργο. Μιλάω για τη Σοφία Λόρεν για σένα. Ο Γιάννης έπαιξε στην μόνη παρουσίαση που έγινε στην Ελλάδα με την κα Ρουσσέα. Το είδε και ο Γενικός τότε αυτό. Και βλέπετε πως γίνεται μία αναγωγή στα σπουδαία, τα υψηλά, ένας διάλογος με την ακαδημαϊκή καταγραφή στην Ιστορία, με τον Τένεσσυ Ουίλιαμς. Πώς θα ήθελε τις κουτσομπόλες γειτόνισσες, τί εννοούσε; Πώς περιγράφει τη σύγκρουση την ¨κουλτουρών¨ των πολιτισμών; Είναι ο πουριτανισμός που εγκαθίσταται και μεταφυτεύεται στο Νότο και ενισχύεται εκεί, προερχόμενος από τη Σικελία. Οι παραγωγικές σχέσεις τον μεταβάλλουν και εσείς είστε παρούσες και παρόντες σ’ αυτή την εξελικτική του απειράριθμου χρόνου. Πώς να μην σας θαυμάσει κανείς!

 

Έτσι λοιπόν εγώ καταστρέφω το πρωτόκολλο, όλες τις δουλείες της κοινωνικής ιεραρχίας, για να σας κάνω αυτή την εξομολόγηση, για να το θυμόσαστε, είναι κατάκτησή σας. Εγώ είμαι ένα ΄΄Μιράζ΄΄, ένας αντικατοπτρισμός της δικής σας ψυχής. Θέλω να σας αποδώσω με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια, την ευγένεια, την καλλιέργεια, την αγωνία, το συναίσθημα, τη μίμηση, τον ανταγωνισμό με τις σκιές της ιστορικής εξέλιξης στο ίδιο θέμα, για να καταλήξουμε σε αυτό που σας είπα στο θεατρολογικό μου σημείωμα που είχα εντυπωσιαστεί και είναι μεγάλη εμπειρία, μου έδωσε ο Θεός στιγμιότυπο που με εδίδαξε όσο 10 τόμοι. Ήμουνα χαλαρός,κάποιο απόγευμα, δεν έδινα προσοχή στον Όμιλο που έκανε πρόβες στην Επίδαυρο. Και ακούω δύο ¨μωρά¨, 18 χρονών ή κάτι τέτοιο. Και έλεγε το ένα στο άλλο με απόγνωση: ΄΄Μην πατάς τη Θυμέλη΄΄. Φανταστείτε τι δρόμο ψυχικής καλλιέργειας είχε κάνει το ένα και το άλλο, ώστε έφτιαξαν αυτή την Αγιογραφία της Σκέψης. Εννοούσαν την ΄΄Θυμέλη΄΄, το κέντρο της Σκηνής όπου ήταν ο Θρόνος του Διονύσου, το έλεγαν ΄΄Θυμέλη΄΄ και εθεωρείτο αμάρτημα και βλασφημία να το πατήσεις.

 

Αυτά τα ίδια μωρά είσαστε εσείς. Να θυμόσαστε ότι ο Βύρων σας είπε έτσι, γιατί έτσι όφειλα να σας πω. Αφιερωματικό λόγο. Αυτό είναι ό,τι κατακτήσατε. Όλα αυτά να τα αφιερώσουμε και στην Αστυνομία και να προσδίδουμε στο σπίτι αυτό το μεγάλο, των ανθρώπων του νόμου, αυτή τη διάσταση της Τέχνης. 

Σας ευχαριστούμε λοιπόν».

 

  

 

Για περισσότερες πληροφορίεςΤηλ. :210 6977505
Fax :210 6929764
e-mail :elasgrty@mopo.gr

Αθήνα, 24/10/2006

Τελευταίες Αναρτήσεις